Niet zo zeuren!

Amsterdam. Onze hoofdstad. Een fantastische stad met historie, waar heel veel dingen te doen zijn. Het is niet voor niets dat mensen uit het buitenland bij het horen van de naam van ons land gelijk de link leggen met Amsterdam. Onze hoofdstad heeft een aantrekkingskracht waar iedere stad of dorp van kan dromen. Echter heeft dit ook haar keerzijde. In de tijd dat de Amsterdamse tram begon in de vorm van de paardentram, was het nog niet zo druk. Het was prettig vertoeven in Mokum, waar de werkende man nog tijd had voor een praatje met de huisvrouw. Waar iedereen elkaar nog kende en in hun moerstaal toesprak. Nu is het een komen en gaan van toeristen, forenzen, immigranten en ander volk dat het straatbeeld levendig maakt. Wanneer je dan de grote hoeveelheid tramlijnen neemt, is het soms wel de vraag of je in de hemel bent beland of juist in de hel.

Niet zo zeuren!

Niet zo zeuren!

In de eerste Elsevier van augustus wordt een beeld geschetst waar Amsterdammers klagen over de enorme drukte in hun (binnen)stad door het massatoerisme. Mijns inziens is het een combinatie van allemaal factoren, maar bovenal de weigering om mee te gaan met de tijd. Misschien is dit niet wat mensen willen lezen, maar de tijd van vroeger is inmiddels verleden tijd. Het is leuk om te dromen, maar teruggaan naar deze tijd kan niet meer. Een rustgevend Amsterdam is er gewoon niet meer en dat heeft volgens mij toch ook zijn charme. Amsterdam. Onze hoofdstad is en blijft een fantastische stad met veel historie, maar is ook een stad waarin geleefd dient te worden. Is het chaotisch, regel dan dat dit verdwijnt, maar laat het toerisme bloeien en groeien. Daar plukken wij ook de vruchten van, toch?

(Visited 267 times, 1 visits today)